Ömer Dormen:
“Babam eminim şu anda arka sıralardan birine oturmuş bizi izliyordur ve içinden ‘Şekerim, çok uzundu’ diye geçiriyordur; ardından da ‘En az 20 dakika kesmeniz gerekiyor’ diyordur.
Herkesin Haldun abisi ve can dostuydu ama o benim babamdı. Tiyatro onun tutkusu ve önceliğiydi. Bu tutkuyu azmiyle, enerjisiyle, paylaşımcılığıyla yaşadı; hepimizi de o tutkunun bir parçası hâline getirdi. Dormen ailesi kocaman bir aile oldu. Benim de çocukluğumdan beri yüzlerce ağabeyim, ablam oldu; şimdi de yüzlerce kardeşim var.
Ölene kadar üretmenin ne demek olduğunu hepimize gösterdi. Ekim ayında onu ziyaret ettiğimde hâlâ bir Broadway müzikali yapma hayali vardı. Hayata gerçekten inanarak, tutunarak hayal ederdi. Bir şeye inandı mı vazgeçmezdi. Bu, hayatla ve insanlarla kurduğu bir güven ilişkisiydi. Annemle 60 yıl önce ayrılsalar da birbirlerinin en kadim dostları oldular. O, biriyle bağ kurduysa asla bırakmazdı.
Son günlerde gelen mesajlar, aramalar ve paylaşımlar sayesinde insanlarla ne kadar samimi ve saygılı ilişkiler kurduğunu bir kez daha gördük. Ailem adına herkese şükranlarımı sunuyorum. Onu hiç yalnız bırakmayan, son nefesine kadar yanında olan dostlarına minnettarım.