Kendiniz için en son ne yaptınız?
Yılın sorusunu buraya öylece bırakıyorum. İsteyen şimdi hemen şu an yanıtlayabilir ama, bana kalırsa düşünmeye ihtiyacınız var. Siz düşünedurun, ben konuyu bir yere bağlayayım.
Bayram tatili ile tetiklenen hafta sonu 2007 yılı yapımı ismi The Bucket olan harika bir film izledim. Türkçeye ‘Şimdi ya da Asla’ olarak çevrilen film; biri hastane ve oteller zinciri sahibi zengin bir iş insanı, diğeriyse otomobil tamircisi olan iki adamın hastane odasında başlayan yol arkadaşlığını anlatıyor. Onları ortak noktada buluşturan ‘bahane’ ise kanser.
Hayat bu! Kimin, ne zaman, hangi bahaneyle hayata gözlerini yumacağı belli değil! Bazıları ise şanslı olabiliyor. Çünkü bahanesi tanrı tarafından bir şekilde bildirilmiş oluyor. Aslında filmin konusu tam da bu.
Hastalığın son evresinde her iki kader kurbanına doktorları en fazla 6 aylık ömür biçiyor. Yani o an kaç yaşındaysan, üzerine sadece ve en fazla 6 ay ekleyebiliyorsun.
İçlerinden biri sanki o anı uzun zamandır bekliyormuş gibi kendisi için ölmeden önce yapılacaklar listesi hazırlamış. O an karanlıkta beliren ışığın da etkisiyle cebindeki, uzun zamandır bekleyen buruşuk sarı renkli listesini çıkarıp, gözleri nemli şekilde bir hışımla çöp kutusuna atıyor. Çünkü sarı liste ona ölüm gerçekliğini bir kez daha anımsatıyor.
O ana şahit olan oda arkadaşı, çöpten aldığı sarı listeyi bir çırpıda alıp, her satırını dikkatlice okumaya başlıyor. Liste çok da uzun değil aslında ama, bir insanın hayatı için oldukça kıymetli.
Kendisi de aynı durumda olan arkadaşı, birkaç madde de kendisi ekleyerek, listeyi son haline getiriyor ve arkadaşına bu hayali birlikte gerçekleştirme önerisinde bulunuyor. Hem de tüm masrafları karşılama sözü vererek.
Listedekileri merak ediyorsunuzdur. Zaten izlemişsinizdir ya da izlersiniz ama, ben yine de hemen açıklayayım.
- Bir kişiye iyilik yapmak
- Paraşütle uçaktan atlamak
- Âşık olmak
- Dünyanın en yüksek tepesine tırmanmak
İki arkadaş yola çıkıyorlar ama, listedekilerin tamamını gerçekleştiremeden içlerinden biri hayata yenik düşüyor. Diğeri de arayı çok açmadan dostu ile kavuşuyorlar. Bu buluşma tırmanamadıkları tepede, küllerinin gölgesinde oluyor.
Şimdi yazımın başında bıraktığım soruya gelecek olursam. Evet kendiniz için en son ne yaptığınızı anımsıyor musunuz? Kaçımızda var bu sorunun yanıtı acaba?
Bu soruyu kendime sorduğumda beni üzen şeyin aslında listemdekileri yerine getirememekten ziyade, 54 yıldır neredeyse hep başkaları için çabalamış olmam. Bugüne kadar ya kendimi düşünmeye vaktim olmamış ya da kimse bana vakit ayırmam için bu fırsatı vermemiş, hayatım hep birileri için harcanmış gitmiş.
Hali hazırda ufuk çizgimiz de daralmışken kendim için yapamadıklarımı bir nebze de olsa yapma zamanı diyorum. Dediğim gibi öyle uzun bir listem yok benim. 3 maddede sıralayabilirim.
- Memleket özlemimi gidermek ve bunu olabildiğince çok sık yapabilmek
- Bir an önce kendi müzik grubumu kurmak ya da hali hazırda bir gruba dahil olmak.
- Ve yıllardır üzerinde kafa yorduğum ama bir türlü tamamlayamadığım romanımı bitirmek
Hayatımız yapamadıklarımız ile sınırlı. Yapalım ve sınırları aşalım. İnanın bana bu bize çok iyi gelecek.